Fouten maken

Het is tot mijn spijt dat ik de tijd nooit meegemaakt heb waarin men zich excuseerde voor het maken van een fout. Er was een tijd waarin men zich schuldig voelde over het maken van een fout, waarin men zich wilde verbeteren, zijn fout wilde verbeteren. Het was immers jou schuld en niet die van een ander.

Hedendaags is het zo dat mensen de schuld op een ander afschuiven. Doen wij dat niet, dan verzinnen we wel excuses waarom het niet onze fout zou zijn. Altijd maar smoesjes en niet sterk genoeg zijn om te accepteren dat fouten maken menselijk is.

Waarom dat het geval is..? Dat is een vraag waarvan het antwoord voor een ieder zou kunnen verschillen. Over het al gemeen denk ik dat we bang zijn om zwaar bestraft te worden. Bestraft te worden voor iets heel menselijks. Komt dat omdat wij minder sterk zijn? Of komt dit omdat er gewoon strenger gestraft wordt. Dat is iets wat door mijn hoofd kan blijven spoken. Zelf denk ik dat beide het geval is in deze situatie.

Natuurlijk kan een andere oorzaak de angst voor falen zijn. Menig mens heeft te maken met faalangst. In een lichte of een zware vorm. Je moet presteren in deze maatschappij, anders komt jou pad naar succes snel tot een eind.

Ik moet toegeven dat ik dit zelf ook doe. Elke keer wordt ik weer een beetje boos op mijzelf. Het was immers toch mijn schuld? Ik heb deze fout gemakt, ik moet hem weer gaan oplossen. Het is voor mij moeilijk om te zeggen wat hiervoor de oorzaak is. Toch probeer ik mijn fouten te accepteren en ik probeer om voor mijn fouten uit te komen. Die zeldzame keren dat dit lukt, wordt dit beloond in de reactie van de tegenpartij. Zelf hoop ik dat het erin resulteert dat mijn tegenpartij voortaan ook zijn eigen fouten toe gaat geven. Spijtig genoeg is dit nauwelijks gebeurd.

Hiervoor zou toch een oplossing gevonden moeten worden? Ik denk dat dit van alle kanten moet komen. Fouten worden gemaakt, zowel de opdrachtgever als uitvoerder moet dit kunnen accepteren.

Fouten maken is menselijk en ik stop om me te schamen voor mijn fouten.

Kies nou maar!

Het kan soms zo moeilijk zijn om keuzes te maken. Helemaal als beide keuzes verkeerd aanvoelen, maar je moet kiezen.

Waarom kan het nou nooit anders! Waarom is er niet gewoon een oplossing waarbij je niet hoeft te kiezen. Waarbij het pad zich vanzelf lijdt.
Dat zou meer dan fijn zijn, veel meer dan dat. Helaas is het niet zo.

Je moet keuzes maken. Over de ene keuze ben je tevreden, over de ander ben je teleurgesteld of ... Vul dat zelf maar in.
Het is wel belangrijk dat je nadenkt over de meeste beslissingen die je maakt, vooral over de grote beslissingen. Soms is een spontane actie namelijk best leuk en dat kan positief of negatief uitpakken, maar je groeit er altijd van.

De twijfel kan zo groot zijn, dat je het maken van de keuze blijft uitstellen. Dit kan het leven zo zwaar en vermoeiend voor je maken. Je kan maar beter niet te lang blijven twisten over wat je nou echt wilt. Het maakt je keuze echt niet makkelijker.

Ik zit nu zelf in een soortgelijke situatie. Ik moet kiezen, al heel lang, maar ik weet niet wat ik wil. Het kiezen wordt steeds moeilijker. Doe dit je zelf niet aan en kies nou maar gewoon. Kies nou maar!