Spijt

Net heb ik de film Spijt gekeken en naar aanleiding van deze film, schrijf ik dit verhaal.

We doen het of we zijn er blind voor. We doen pijn of we negeren het. De mens pest en ondanks alle films en verhalen over de gevolgen hiervan blijft men het doen. Kennelijk heeft men dit nodig. Op dit moment meen ik de volgende zin met elke emotie die nu door mijn lichaam stroomt: De mens is een afschuwelijk wezen, de mens is walgelijk.

Nee, hier zijn denk ik geen uitzonderingen. Ik ben geen uitzondering. Wij willen als mens maar één ding: macht. Wij willen onszelf beter voelen en wij zijn bereid hiervoor anderen de grond in te stampen. Iedereen doet dit. De een doet dit bewuster dan de ander, maar er is geen uitzondering. Een simpele opmerking of een flauw grapje. Je hebt het zelf niet door... Of misschien wel, maar ban je het uit je gedachten. Je kan een medemens zo snel pijn doen.

Mijn bedoeling hiervan is niet om het pesten aan te pakken. Mijn bedoeling is niet de mens er van te overtuigen om een beter mens te worden. Nee, mijn bedoeling is om hier de realiteit neer te zetten.

Er zijn heel veel mensen die beweren dat ze niet pesten, niet kleineren, niet tergen. Reality check: Iedereen doet dit. Een (afkeurende) blik kan al genoeg zijn. Denk eens na: heb je ooit iemand gepest? Enig idee hoe het nu met diegene gaat? Ben je ooit gepest? Hoe gaat het met jou?

Zou iemand die gepest wordt het zomaar kunnen verwerken en er sterker uit kunnen komen? Er zijn zoveel vragen. Zo veel verschillende antwoorden. Iedereen is anders, iedereen pest anders en iedereen is blind, doof of zwijgt.

Nogmaals, mijn bedoeling hiervan is niet de mens aan te sporen om een beter mens te worden, ik betwijfel of dit mogelijk is, maar mijn bedoeling is om de realiteit te laten zien.

Uniek of toch gewoon hetzelfde?

"Ja, maar ik wil..." "Nee, maar ik..." "Hé, maar ik dan?"

Iedereen heeft natuurlijk andere behoeften, maar eigenlijk verschillen we niet zoveel van elkaar.
Je ontwikkelt je behoeften al op jonge leeftijd. Eerst krijg je de basisbehoeften:

• Autonomie: Zelfstandigheid. In staat willen zijn iets zelf te kunnen doen.
• Competentie: Vaardigheden. In staat zijn om een bepaalde handeling of reeks van handelingen uit te voeren. 
• Relatie: Socialiseren. Ergens bij willen horen. 

Iedereen heeft deze behoeften en hier vanuit ontwikkel je jezelf. Iedereen maakt dezelfde stappen door in zijn leven. De een wat later dan de ander en iedereen doet het op zijn of haar eigen manier, maar iedereen doorloopt ze.

We zijn niet zo verschillend als hedendaags gezegd wordt. Iedereen wil uniek zijn en daarop wordt ingespeeld. Door de politiek, de economie, de arbeidsmarkt en ga zo maar door. Mensen zijn niet zo uniek als dat ze denken. Ja, het totaal plaatje misschien. Al je eigenschappen bij elkaar en dan is er nog een kans dat er iemand op deze aarde loopt die net zo is als jij bent. Vrijwel precies zoals jij bent. Mensen hebben veel eigenschappen die met elkaar overeenkomen. Bij de ene persoon komen maar twee eigenschappen overeen en bij de andere persoon kunnen er wel duizend eigenschappen overeen komen en dan zijn jullie toch nog een beetje verschillend. Een klein beetje maar, want vanuit de basis zijn we allemaal hetzelfde.

Uniek zijn lijkt een must in deze tijd, maar zelf vind ik het helemaal niet erg dat ik met sommige dingen op een ander lijk. Daar is niet mis mee. Het creëert zelfs een beetje saamhorigheid in deze maatschappij.