Fouten maken

Het is tot mijn spijt dat ik de tijd nooit meegemaakt heb waarin men zich excuseerde voor het maken van een fout. Er was een tijd waarin men zich schuldig voelde over het maken van een fout, waarin men zich wilde verbeteren, zijn fout wilde verbeteren. Het was immers jou schuld en niet die van een ander.

Hedendaags is het zo dat mensen de schuld op een ander afschuiven. Doen wij dat niet, dan verzinnen we wel excuses waarom het niet onze fout zou zijn. Altijd maar smoesjes en niet sterk genoeg zijn om te accepteren dat fouten maken menselijk is.

Waarom dat het geval is..? Dat is een vraag waarvan het antwoord voor een ieder zou kunnen verschillen. Over het al gemeen denk ik dat we bang zijn om zwaar bestraft te worden. Bestraft te worden voor iets heel menselijks. Komt dat omdat wij minder sterk zijn? Of komt dit omdat er gewoon strenger gestraft wordt. Dat is iets wat door mijn hoofd kan blijven spoken. Zelf denk ik dat beide het geval is in deze situatie.

Natuurlijk kan een andere oorzaak de angst voor falen zijn. Menig mens heeft te maken met faalangst. In een lichte of een zware vorm. Je moet presteren in deze maatschappij, anders komt jou pad naar succes snel tot een eind.

Ik moet toegeven dat ik dit zelf ook doe. Elke keer wordt ik weer een beetje boos op mijzelf. Het was immers toch mijn schuld? Ik heb deze fout gemakt, ik moet hem weer gaan oplossen. Het is voor mij moeilijk om te zeggen wat hiervoor de oorzaak is. Toch probeer ik mijn fouten te accepteren en ik probeer om voor mijn fouten uit te komen. Die zeldzame keren dat dit lukt, wordt dit beloond in de reactie van de tegenpartij. Zelf hoop ik dat het erin resulteert dat mijn tegenpartij voortaan ook zijn eigen fouten toe gaat geven. Spijtig genoeg is dit nauwelijks gebeurd.

Hiervoor zou toch een oplossing gevonden moeten worden? Ik denk dat dit van alle kanten moet komen. Fouten worden gemaakt, zowel de opdrachtgever als uitvoerder moet dit kunnen accepteren.

Fouten maken is menselijk en ik stop om me te schamen voor mijn fouten.

Kies nou maar!

Het kan soms zo moeilijk zijn om keuzes te maken. Helemaal als beide keuzes verkeerd aanvoelen, maar je moet kiezen.

Waarom kan het nou nooit anders! Waarom is er niet gewoon een oplossing waarbij je niet hoeft te kiezen. Waarbij het pad zich vanzelf lijdt.
Dat zou meer dan fijn zijn, veel meer dan dat. Helaas is het niet zo.

Je moet keuzes maken. Over de ene keuze ben je tevreden, over de ander ben je teleurgesteld of ... Vul dat zelf maar in.
Het is wel belangrijk dat je nadenkt over de meeste beslissingen die je maakt, vooral over de grote beslissingen. Soms is een spontane actie namelijk best leuk en dat kan positief of negatief uitpakken, maar je groeit er altijd van.

De twijfel kan zo groot zijn, dat je het maken van de keuze blijft uitstellen. Dit kan het leven zo zwaar en vermoeiend voor je maken. Je kan maar beter niet te lang blijven twisten over wat je nou echt wilt. Het maakt je keuze echt niet makkelijker.

Ik zit nu zelf in een soortgelijke situatie. Ik moet kiezen, al heel lang, maar ik weet niet wat ik wil. Het kiezen wordt steeds moeilijker. Doe dit je zelf niet aan en kies nou maar gewoon. Kies nou maar!

Spijt

Net heb ik de film Spijt gekeken en naar aanleiding van deze film, schrijf ik dit verhaal.

We doen het of we zijn er blind voor. We doen pijn of we negeren het. De mens pest en ondanks alle films en verhalen over de gevolgen hiervan blijft men het doen. Kennelijk heeft men dit nodig. Op dit moment meen ik de volgende zin met elke emotie die nu door mijn lichaam stroomt: De mens is een afschuwelijk wezen, de mens is walgelijk.

Nee, hier zijn denk ik geen uitzonderingen. Ik ben geen uitzondering. Wij willen als mens maar één ding: macht. Wij willen onszelf beter voelen en wij zijn bereid hiervoor anderen de grond in te stampen. Iedereen doet dit. De een doet dit bewuster dan de ander, maar er is geen uitzondering. Een simpele opmerking of een flauw grapje. Je hebt het zelf niet door... Of misschien wel, maar ban je het uit je gedachten. Je kan een medemens zo snel pijn doen.

Mijn bedoeling hiervan is niet om het pesten aan te pakken. Mijn bedoeling is niet de mens er van te overtuigen om een beter mens te worden. Nee, mijn bedoeling is om hier de realiteit neer te zetten.

Er zijn heel veel mensen die beweren dat ze niet pesten, niet kleineren, niet tergen. Reality check: Iedereen doet dit. Een (afkeurende) blik kan al genoeg zijn. Denk eens na: heb je ooit iemand gepest? Enig idee hoe het nu met diegene gaat? Ben je ooit gepest? Hoe gaat het met jou?

Zou iemand die gepest wordt het zomaar kunnen verwerken en er sterker uit kunnen komen? Er zijn zoveel vragen. Zo veel verschillende antwoorden. Iedereen is anders, iedereen pest anders en iedereen is blind, doof of zwijgt.

Nogmaals, mijn bedoeling hiervan is niet de mens aan te sporen om een beter mens te worden, ik betwijfel of dit mogelijk is, maar mijn bedoeling is om de realiteit te laten zien.

Uniek of toch gewoon hetzelfde?

"Ja, maar ik wil..." "Nee, maar ik..." "Hé, maar ik dan?"

Iedereen heeft natuurlijk andere behoeften, maar eigenlijk verschillen we niet zoveel van elkaar.
Je ontwikkelt je behoeften al op jonge leeftijd. Eerst krijg je de basisbehoeften:

• Autonomie: Zelfstandigheid. In staat willen zijn iets zelf te kunnen doen.
• Competentie: Vaardigheden. In staat zijn om een bepaalde handeling of reeks van handelingen uit te voeren. 
• Relatie: Socialiseren. Ergens bij willen horen. 

Iedereen heeft deze behoeften en hier vanuit ontwikkel je jezelf. Iedereen maakt dezelfde stappen door in zijn leven. De een wat later dan de ander en iedereen doet het op zijn of haar eigen manier, maar iedereen doorloopt ze.

We zijn niet zo verschillend als hedendaags gezegd wordt. Iedereen wil uniek zijn en daarop wordt ingespeeld. Door de politiek, de economie, de arbeidsmarkt en ga zo maar door. Mensen zijn niet zo uniek als dat ze denken. Ja, het totaal plaatje misschien. Al je eigenschappen bij elkaar en dan is er nog een kans dat er iemand op deze aarde loopt die net zo is als jij bent. Vrijwel precies zoals jij bent. Mensen hebben veel eigenschappen die met elkaar overeenkomen. Bij de ene persoon komen maar twee eigenschappen overeen en bij de andere persoon kunnen er wel duizend eigenschappen overeen komen en dan zijn jullie toch nog een beetje verschillend. Een klein beetje maar, want vanuit de basis zijn we allemaal hetzelfde.

Uniek zijn lijkt een must in deze tijd, maar zelf vind ik het helemaal niet erg dat ik met sommige dingen op een ander lijk. Daar is niet mis mee. Het creëert zelfs een beetje saamhorigheid in deze maatschappij.